Obserwując dobroczynny wpływ hipoterapii na dzieci i młodzież niepełnosprawną w lutym 2006 roku, na terenie Gospodarstwa Agroturystycznego we Wtórku rozpoczęto realizację projektu z zakresu terapeutycznej jazdy konnej. Inicjatorami tego eksperymentu byli pedagodzy i miłośnicy hipiki z Zespołu Szkół Specjalnych w Ostrowie Wielkopolskim. Zajęciami zostało objętych szesnaścioro uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim i umiarkowanym. Pomysł bardzo szybko okazał się strzałem w dziesiątkę, a na efekty terapeutyczne nie trzeba było długo czekać. W 2007 roku, dzięki życzliwości władz samorządowych i centralnych, udało się zwiększyć liczbę uczniów objętych zajęciami do trzydziestu.
     W grudniu 2007 roku zrodził się pomysł na stworzenie profesjonalnego ośrodka rehabilitacji metodą hipoterapii i wspomagania rozwoju w oparciu o hipoterapię (zajęcia logopedyczne, rewalidacyjne, wspomagające rozwój psychofizyczny). Aby zrealizować te ambitne plany powstało Stowarzyszenie na rzecz dzieci niepełnosprawnych „Ostrowskie Centrum Hipoterapii”. W swoim gronie skupia hipoterapeutów, rehabilitantów, pedagogów, instruktorów jeździectwa, wolontariuszy oraz ludzi dobrej woli, którzy pragną pomóc jak największej liczbie potrzebujących dzieci. Wiemy, że w ostrowskich szkołach, przedszkolach i domach są dzieci z różnego rodzaju zaburzeniami, których rehabilitację z powodzeniem można by wspomóc metodą hipoterapii. Dysponujemy wykwalifikowaną kadrą instruktorską, pedagogiczną i rehabilitantami przygotowanymi do tego zadania. Duże doświadczenie w pracy z dziećmi, a także odpowiednio przygotowane konie, sprzęt i miejsce do prowadzenia zajęć bez względu na pogodę (kryta hala) Prowadzenie zajęć hipoterapii możliwe jest tylko dzięki życzliwości, stałemu poparciu i zrozumieniu naszych potrzeb poprzez władze samorządowe. Wszystkie nasze plany wymagają oczywiście wsparcia finansowego ale wierzymy, że trzeba marzyć i planować, a prędzej czy później środki uda się nam pozyskać. Istnieją przecież ludzie, którym potrzeby osób niepełnosprawnych nie są obojętne.